โรงงานเครื่องนุ่งห่มไทยจำนวนไม่น้อยต้องเร่งปรับตัวจากฐานการผลิตแบบเดิมไปสู่ระบบที่ยืดหยุ่น โปร่งใส และสร้างมูลค่าเพิ่มได้มากขึ้น
ในฐานะอุปนายกสมาคมอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มไทย หนึ่งในตัวอย่างสำคัญคือ การต่อยอดโรงงานครอบครัวที่ใช้ประโยชน์จาก “ผ้าส่วนเกิน” จนกลายเป็นโมเดลธุรกิจเศรษฐกิจหมุนเวียน
การมีงานในประเทศช่วยบาลานซ์กำลังการผลิตได้ เพราะงานส่งออกมีซีซั่นชัดเจน และตลาดในประเทศมีข้อได้เปรียบคือ ประเทศไทยร้อนจึงช่วยบาลานซ์พอร์ตการผลิตได้
โรงงานพยายามทำให้ Inventory ลีนขึ้นและประหยัดขึ้น เพราะในอุตสาหกรรมนี้วัตถุดิบและผ้าคือเงิน หากบริหารไม่ดีจะกลายเป็นต้นทุนที่จมอยู่ในคลัง